Η κοινωνική εξέλιξη κατεδαφίζει τον ανθρωποκεντρισμό. Ανατέλλει η μετα-ανθρώπινη εποχή

Οι περισσότερες ανθρωπιστικές και δημοκρατικές μη-κυβερνητικές οργανώσεις ζούν τις τελευταίες μέρες της Πομπηίας. Έχουν στηρίξει τις δραστηριότητές τους στις εξής λανθασμένες παραδοχές:

α) οι κοινωνίες θα συνεχίσουν να είναι ανθρωποκεντρικές, β) οι κοινωνίες θα συνεχίσουν να είναι δημοκρατικές, γ) οι λαοί θα συνεχίσουν να έχουν ευρωκεντρική αντίληψη.

Εμείς, αντιθέτως, πρέπει να προετοιμάσουμε το κίνημα και το κόμμα για την μετα-ανθρώπινη κοινωνία (post-human society), για την μετα-δημοκρατική εποχή (post-democratic era), για τον μετα-ευρωπαϊκό κόσμο (post-european world).

Εν ολίγοις οφείλουμε να προετοιμαστούμε για την μετα-ανθρωπιστική εποχή.

Στην αυγή της μετανθρώπινης εποχής οι διεθνείς συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι παρωχημένες.

Κάποτε, αν κάποιος συμπολίτης μας ήταν τυφλός εθεωρείτο άτομο με ειδικές ανάγκες. Τώρα μπορεί να εγκαταστήσει έναeyeborg και να βλέπει καλύτερα από πολλούς συνανθρώπους μας.

Η κατάργηση της δημοκρατίας στην πράξη αλλάζει τα δεδομένα 300 ετών στον δυτικό κόσμο

Παρά τις υστερικές κραυγές του μνημονιακού τόξου κατά των άκρων που απειλούν την δημοκρατία, οι μελέτες κορυφαίων δεξαμενών σκέψεως του εξωτερικού εδώ και αρκετά χρόνια μιλούν για επιστροφή στην προ-δημοκρατική εποχή.

Μιλούν για μία νεο-φεουδαρχία. Στην φεουδαρχία υπήρχαν νομοθετημένα προνόμια, καθώς και επίσημη νομική ανισότητα μεταξύ πολιτών.

Υπάρχουν σήμερα τρία ισχυρά ρεύματα στην Ευρώπη τα οποία καταλύουν την δημοκρατία στην πράξη, επί καθημερινής βάσεως. Κανένα εξ αυτών δεν είναι εθνικιστικό ή φασιστικό.

Το πρώτο ρεύμα είναι η τραπεζοκρατία. Ένα διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα που έχει αποκτήσει ισολογισμούς μεγαλύτερους από τους κρατικούς προϋπολογισμούς. Επιβάλλει πρωθυπουργούς και κυβερνήσεις αγνοώντας τους λαούς.

Το δεύτερο ρεύμα είναι η Ευρωπαϊκή γραφειοκρατία. Δεξαμενές σκέψεως, λόμπις, γραφειοκράτες, ακαδημαϊκοί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, παρά το ότι ομνύουν πίστη στην δημοκρατία, στην πράξη υποτάσσονται δουλικώς στις εντολές μία μικρής κάστας γραφειοκρατών στις Βρυξέλλες. Το συγκεκριμένο ρεύμα απεχθάνεται την λαϊκή κυριαρχία, απεχθάνεται την δημόσια διαβούλευση, απεχθάνεται τα δημοψηφίσματα, απεχθάνεται τις εκλογικές αναμετρήσεις.

Η ανθρωπότητα βαδίζει προς την ανατροπή του αμερικανο-φιλελεύθερου Ancien Regime

Από το 2000 μ.α.χ.χ. και εντεύθεν έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για την κατάρρευση της Αμερικανικής μονοκρατορίας και του μονοπολικού κόσμου.

Σε διαφορετικά στάδια, με διαφορετικές μεθόδους, και από διαφορετικές αφετηρίες, κινήματα, κράτη, και οργανώσεις σε όλον τον κόσμο αμφισβητούν το δυτικό πολιτικό μοντέλο.

Πληθυσμοί απ' όλο τον κόσμο είναι ταγμένοι στην καταστροφή του αμερικανο-φιλελεύθερου Ancien Regime.

Με μία διαρκή επανάσταση, στέλνουν στα σκουπίδια της ιστορίας τον αξιακό κώδικα του δυτικού κόσμου, τα πρότυπα ζωής του, τους νόμους του, τις «ελευθερίες» του, τα «ανθρώπινα δικαιώματά» του, τις αντιφυσικές και αντεθνικές αντιλήψεις του, τους διεθνείς κανόνες του, τις ιστορικές του «αλήθειες», την πολιτική του ορθότητα, την θυματολαγνεία του, την ειρηνιστική του προπαγάνδα, την εξισωτική του τυραννία.

Η ανερχομένη άμπωτις του πολυπολικού κόσμου θα οδηγήσει σε σαρωτικές δημογραφικές, εθνικές, στρατιωτικές, θρησκευτικές, και πολιτικές μεταβολές.

Κοινωνικές επαναστάσεις, ιδεολογικά προγεφυρώματα, και δημοκρατικές αυταπάτες

Πρόκειται για τρία θεμελιώδη ζητήματα που δεν έχουν αναλυθεί σωστά από τα σύγχρονα πολιτικά κινήματα της Ελλάδος, με αποτέλεσμα ο Λαός να αγνοεί τί πρέπει να πράξει σε δύσκολες εποχές. Η αντίληψη του μέσου Έλληνος για την κοινωνική επανάσταση, για τις ιδεολογίες, και τις δημοκρατικές εκλογές, έχει προξενήσει πολλά δεινά στον σύγχρονο Ελληνισμό.

1. Κοινωνικές επαναστάσεις

Για αρκετούς Έλληνες οι επαναστάσεις είναι καλές, νόμιμες, ηθικές κλπ, μόνον όταν είναι εθνικές ή εθνικοαπελευθερωτικές. Οι κοινωνικές επαναστάσεις θεωρούνται εξ ορισμού αριστερές, κομμουνιστικές, μασωνικές, κλπ. Με αποτέλεσμα ένα σημαντικό ποσοστό πατριωτών να απωθείται από την επαναστατική διαδικασία, επειδή αγνοεί την πολιτική ιστορία.

Τονίζουμε ότι υπάρχουν θρησκευτικές, φυλετικές, τεχνολογικές, και πολιτισμικές επαναστάσεις, εκτός των κοινωνικών και ταξικών επαναστάσεων. Είναι τραγικό λάθος να αγνοεί κάποιος το εύρος και τα είδη των επαναστάσεων.

Ο διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας, προϋποθέτει την αντικατάσταση του χριστιανισμού με μία άλλη θρησκεία

Η παραίτηση Φίλη για το ζήτημα του διαχωρισμού κράτους-εκκλησίας αποδεικνύει ότι όσοι δεν μελετούν την ιστορία είναι καταδικασμένοι να επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη. 

Προσπαθούν να αντιγράψουν το γαλλικό κοσμικό υπόδειγμα λησμονούντες ότι έχει αποτύχει. 

Αν ήταν προσεκτικότεροι θα εγνώριζαν ότι ο Ροβεσπιέρος και οι Ιακωβίνοι είχαν αγωνιστεί όχι μόνον για τον αποχριστιανισμό της γαλλικής κοινωνίας, αλλά και για την επικράτηση μία νέας θρησκείας (Λατρεία του Υπερτάτου Όντος). 

Η ανατροπή των Ιακωβίνων και η μετέπεια επικράτηση του Ναπολέοντος επανέφερε τον Καθολικισμό ως επικρατούσα θρησκεία. 

Ένα αληθινά ανατρεπτικό κίνημα δεν φοβάται για το αν θα τεθεί εκτός νόμου από τους τυράννους. Δημιουργεί την δική του νομιμότητα

Η διαφορά μεταξύ ενός ανατρεπτικού κινήματος και μίας καιροσκοπικής αλλαγής προσώπων στην κορυφή της εξουσίας, είναι η θέληση για δύναμη, όπως θα έλεγε και ο Φρειδερίκος Νίτσε. 

Το αντιμνημονιακό στρατόπεδο είναι έτοιμο να διαβεί το ποτάμι. Φτάνει στην τελική αναμέτρηση με τον εχθρό του Λαού. Απομένει να καθορίσουμε την τακτική για την άμεση ανατροπή της κατοχικής κυβερνήσεως.

Τί όπλα διαθέτει ο εχθρός και τί όπλα διαθέτουμε εμείς;

Ο εχθρός διαθέτει νομοθετική εξουσία, νόμισμα, ένοπλα σώματα, μμε, κυβέρνηση, δικαστήρια, κρατικά αρχεία και σφραγίδες.

Εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Το δίλημμα «εκλογές ή εξέγερση» παραλύει το παλλαϊκό κίνημα. Το ζήτημα δεν είναι ή το ένα ή το άλλο. Το ζήτημα είναι ποιός θα καθορίζει τί είναι νόμιμο και τί παράνομο. Ο Ελληνικός Λαός ή το 4ο Ράιχ;

Ένα αληθινά ανατρεπτικό κίνημα δημιουργεί πρωτογενές δίκαιο. Κλιμακώνει την σύγκρουση μέχρι τα άκρα. Η αναμέτρηση με τον εχθρό είναι το πρωταρχικό καθήκον του εξεγερμένου Λαού.

Το πρόβλημα της εδαφικής εγγύτητος στην γεωπολιτική

Στην Ελλάδα έχει ανακύψει ένα νέος διαχωριστικός άξων. Αντι-ευρωπαϊστές κατά φιλο-ευρωπαïστών. Οι μονομάχοι των δύο στρατοπέδων χρησιμοποιούν ιδεολογικά πυρομαχικά για να ενισχύσουν τις θέσεις τους. Το εύρος της αντιπαραθέσεως φθάνει από το «οι Γερμανοί είναι φίλοι μας» μέχρι το «Να διαλυθεί εδώ και τώρα η ΕΕ».

Ανήκω στους αντι-ευρωπαϊστές διότι η ΕΕ έχει καταστρέψει την Ελλάδα και αν συνεχιστεί η αφομοίωσή μας στην Ευρώπη, θα αφανιστούμε ως έθνος. Όσοι μιλούν υπέρ της γερμανικής οικονομικής κατοχής στην Ελλάδα είναι προδότες. Θεωρώ ότι εμπρός στο εθνικό συμφέρον, είναι παντελώς αδιάφορη η οποιαδήποτε φυλετική και πολιτισμική συγγένεια με την Ευρώπη. Υποστηρίζω ότι η εδαφική εγγύτης με τον γαλλο-γερμανικό άξονα και το δυτικό στρατόπεδο αυτομάτως μας καθιστά υποχείριο στα ιμπεριαλιστικά σχέδια της Δύσεως. Δεν έχει σημασία αν η Γερμανία είναι καπιταλιστική, ή κομμουνιστική, ή εθνικοσοσιαλιστική. Ό,τι καθεστώς και να έχει, πάντα θα προσπαθεί να επιβάλλει την άποψή της στους γείτονές της.   

Αλλά ας αφήσουμε για λίγο τα ζητήματα ιδεολογίας και ας προσεγγίσουμε ψυχρώς και αντικειμενικώς το ζήτημα της Γερμανικής ηγεμονίας στην Ευρώπη. Ας διαγράψουμε από το λεξιλόγιό μας τους όρους καλή-κακή Γερμανία.

Το ευρωατλαντικό στρατόπεδο είναι ο κύριος εχθρός της Μεγάλης Ελλάδος

Το όραμά μας για Μεγάλη Ελλάδα θα πραγματοποιηθεί μόνον εκτός ευρωατλαντικού στρατοπέδου. Οι δυτικές δυνάμεις πάντα θα είναι ανταγωνιστικές στο όραμά μας.

Υπάρχουν τέσσερις σημαντικοί λόγοι, για τους οποίους δεν πρέπει να έχουμε καλές σχέσεις με το ευρωατλαντικό στρατόπεδο:

Πρώτον, αποφυγή φυλετικής επιμειξίας με λευκούς. Οι μεγαλύτερες δημογραφικές απώλειες του Ελληνισμού προέρχονται από αναμείξεις με λευκούς. Επειδή ωρισμένα χαρακτηριστικά του ελληνικού φαινότυπου μοιάζουν με των λευκών ανθρώπων, η ηγεσία του Έθνους πρέπει να διεξάγει αμείλικτο αγώνα για να διασφαλίσει τον βιολογικό και πολιτισμικό διαχωρισμό των Ελλήνων από τους λευκούς. Ό,τι ισχύει για τις επιμειξίες με μαύρους και ασιάτες, ισχύει και για τους λευκούς. Δεν επιτρέπεται να έχουμε φυλετικές επιμειξίες με τους ευρωατλαντιστές. Χρειαζόμαστε ένα βιολογικό και πολιτισμικό σιδηρούν παραπέτασμα που να διαχωρίζει τους Έλληνες από τους μη-Έλληνες, κυρίως από τους λευκούς μη-Έλληνες, όπου ο κίνδυνος επιμειξίας είναι μεγαλύτερος.

Περί κοινωνικού δαρβινισμού

Η αιωνία πάλη των εθνών υπάγεται στους κανόνες του κοινωνικού δαρβινισμού, της κοινωνικής επιλογής, και της κοινωνικής εξελίξεως.

Επιβιώνει το έθνος που διαθέτει ιστορική μνήμη, και θυμάται καλύτερα απ’ ό,τι οι εχθροί του. 

Επιβιώνει το έθνος που μπορεί να αντιμετωπίζει στρατιωτικούς κινδύνους. 

Επιβιώνει το έθνος που αναπαράγει πιστά την ιδεολογία του. 

Επιβιώνει το έθνος που τηρεί την ενδογαμία και συντρίβει την δυσγονική. 

Επιβιώνει το έθνος που τρέφεται καλύτερα με υγιεινά προϊόντα. 

Επιβιώνει το έθνος που αντιμετωπίζει καθε πολιτικό, δημογραφικό, τεχνολογικό, οικονομικό, πολιτισμικό, και θρησκευτικό κίνδυνο. 

Η Γεωπολιτική της Μεγάλης Ελλάδος

          

Ο Ιφικράτης Αμυράς ανέλυσε την γεωπολιτική στρατηγική που πρέπει να χαράξει ο Ελληνισμός για να αποκτήσει ισχύ στον χώρο της Μεσογείου και να οικοδομήσει το Ελληνικό Imperium. 

Η προβολή ισχύος πέραν των σημερινών συνόρων πρέπει να αποτελεί βασικό δόγμα της Ελλάδος. 

Η στατικότης των συνόρων είναι αβάσιμη αντίληψη. Η δυναμική αυξομείωση των συνόρων, οι αμφισβητούμενες συνοριακές γραμμές, τα θολά σύνορα αποτελούν μόνιμη κατάσταση στην ανταγωνιστική ιστορία των κρατών. 

Στην ομιλία αναλύθηκαν τα πρώτα βήματα για την απελευθέρωση της κατεχομένης Ιωνίας. 

Αίθουσα Απόλλων

15 - 9 -"2016"

www.iphicratisamyras.com

www.facebook.com/iphicratis