Μετά και την τυπική κατάργηση της δημοκρατίας, η Αριστοκρατία πρέπει να αποτελέσει το νέο πολίτευμα της Ελλάδος

Ζούμε σε μία συγκυρία όπου οι κοινοβουλευτικοί δημοκράτες με την συμπεριφορά τους αμφισβητούν και πλήττουν ευθέως την δημοκρατία.

Στην ψηφοφορία της 14ης Αυγούστου για το 3ο μνημόνιο οι περισσότεροι βουλευτές ζήτησαν να μην τους δοθεί ο λόγος, προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία εντός 3 ωρών. Οι συνοπτικές νομοθετικές διαδικασίες χωρίς ουσιαστικό διάλογο εξευτελίζουν την δημοκρατία.

Οι αντισυνταγματικές ρυθμίσεις, οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, και οι κατεπείγουσες διαδικασίες ψηφίσεως νομοσχεδίων πιά αποτελούν καθημερινή πρακτική. Η δημοκρατία της ελληνόφωνης Βαϊμάρης πνέει τα λοίσθια.

Nothing personal europeans. It’s strictly business

Πρέπει να θέσουμε εκτός νόμου όλα τα κόμματα υπέρ της Ενωμένης Ευρώπης, όλες τις ιδεολογίες, όλα τα κινήματα, όλα τα μμε.

Πρέπει να καταστρέψουμε όλες τις ευρωπαϊκές υποδομές. Όλα τα ιδρύματα και τις δεξαμενές σκέψεως που υποστηρίζουν και αναπαράγουν τα περί Ενωμένης ευρώπης. Κυρίως όλους τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς. Να κατεδαφιστούν και να λάβουμε μη-αναστρέψιμα μέτρα για να μην ξαναοικοδομηθούν. 

Σε όλα τα σχολεία της Ηπείρου από νηπιακής ηλικίας πρέπει να μισείται η Ενωμένη Ευρώπη, να ενσαρκώνει το απόλυτο κακό, να γίνωνται παντού ομιλίες σε χώρους εργασίας και πανεπιστήμια κατά της ευρωπαϊκής κτηνωδίας, κατά του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού, κατά της αποικιοκρατίας, κατά της εισβολής ευρωπαϊκών στρατευμάτων σε ξένες χώρες, κατά της αλαζονείας. 

Να εξουδετερωθούν όσοι οικονομολόγοι υπεστήριξαν το ευρώ και την ιδέα κοινού νομίσματος. Το ίδιο και οι τραπεζίτες. 

Να ξαναγραφτεί η ιστορία της ΕΕ ως συνωμοσία αρρωστημένων εγκεφάλων (οι ιδρυτικοί πατέρες της ΕΕ) για την καταστροφή των λαών και των εθνών του κόσμου. Να κατεδαφιστούν όλα τα μνημεία και να καταργηθούν όλα τα βραβεία υπέρ Jean Monnet και λοιπών φεντεραλιστικών αποβρασμάτων τύπου Spinelli.

Αγωνιζόμαστε για έναν ριζικό και δομικό μετασχηματισμό της κοινωνίας μας

Ο Λαός επί καθημερινής βάσεως οφείλει να οικοδομεί μία νέα Χώρα.

Να αγωνίζεται να μετασχηματίσει την παλαιά κοινωνία  

Από ρωμέικη και φραγκολεβαντίνικη, σε κοινωνία Ελληνικής Κοσμοθεάσεως

Από εισαγωγική και καταναλωτική, σε παραγωγική και εξαγωγική κοινωνία

Από κοινωνία χωρίς αυτοεκτίμηση, σε εθνικώς υπερήφανο Λαό

Από τα αντιπρότυπα των περιοδικών life style και τον αμερικανικό καταναλωτισμό, στον Ηρωικό τρόπο ζωής

Από την αδιαφορία για τις επόμενες γενεές, στην δημογραφική υπεροχή

Από τον ενδοτισμό του «δεν διεκδικούμε τίποτε», στην διεκδίκηση των πάντων

Από την μεμψιμοιρία, στο Ελληνικό Imperium

Από την δημοτική, στην Αρχαία Ελληνική Γλώσσα

Από τον ατομισμό, στην συλλογική επιβίωση του Έθνους

Τα επτά υποδείγματα εθνικής και κοινωνικής οργανώσεως

Όταν ένας «προοδευτικός» επικαλείται τον αντιρατσισμό, πάντα αποσιωπά τις βασικές του παραδοχές. Συνήθως επιζητά ένα πολυεθνικό, πολυφυλετικό, και πολυπολιτισμικό κράτος, αλλά δεν το ομολογεί ευθέως. Κατηγορεί τους διαφωνούντες για φασισμό, χωρίς όμως να δηλώνει ανοικτά ότι αντιπαθεί το έθνος-κράτος.

Ακόμη και όσοι «προοδευτικοί» το δηλώνουν ανοικτά, ποτέ δεν παραθέτουν τα διαφορετικά υποδείγματα εθνικής και κοινωνικής οργανώσεως, ώστε ο Λαός να γνωρίζει τις διαφορές.

Εσκεμμένως τον εκφοβίζουν με λέξεις όπως «ρατσισμός», «εθνικισμός», «ναζισμός», προκειμένου να μην γίνεται διάλογος για τα διαφορετικά υποδείγματα κρατικής οργανώσεως.

Ας δούμε έξι γνωστά υποδείγματα κρατικής οργανώσεως.

1. Το γερμανικό volkisch, και η ιδεολογία blood and soil (Blut und Boden), έχει ως βάση την κοινή φυλετική καταγωγή και το έδαφος. Το καθεστώς που αναδύεται από μία τέτοια ιδεολογία δημιουργεί ένα κράτος με έμφαση στην φυλετική αγνότητα με τάσεις αποκλειστικότητος. Ήτοι δυσκολεύει πολύ την ένταξη αλλοφύλων και αλλοεθνών στο volkisch state. Το volkisch movement προάγει τα κοινά πολιτιστικά στοιχεία, αλλά δεν διαχωρίζει τους πολίτες με βάση το θρήσκευμα. Προηγείται η φυλή.

Γενοκτονία δια της ισοπεδώσεως

Η δημοκρατία καταστρέφει λαούς, έθνη, φατρίες, πολιτισμούς, φυλές, κάστες με τις εξισωτικές της απόψεις. Δεν απαιτεί μόνον την ισότητα μεταξύ ατόμων του ιδίου έθνους, καίτοι υφίστανται διαφορές στις υποχρεώσεις, στις ευθύνες, και στις ικανότητες εκάστου ατόμου. Απαιτεί ισότητα μεταξύ λαών, εθνών, πολιτισμών, θρησκειών, φυλών, καστών.

Η δημοκρατική αντίληψη περιορίζεται στον παρόντα χωροχρόνο. Προβάλλει το τώρα, το σήμερα, τον χώρο που κατοικούμε. Πρόγονοι, και αγέννητοι είναι κάτι ξένο γι’ αυτήν. Εθνοτική αιωνιότητα, διαφοροποίηση, συνέχεια, αποκλειστικότητα, είναι έννοιες άγνωστες για την δημοκρατία. Φθάνει στο σημείο να εξισώνει αλλοφύλους και υβρίδια με τους ιθαγενείς καταστρέφοντας την εθνοπολιτισμική και εθνοφυλετική εξέλιξη αιώνων.

Η δημοκρατία δια της καθολικής, άμεσης, ίσης, και μυστικής ψηφοφορίας θεμελιώνει το ακαταλόγιστο

"κλήρωση είναι η ειδοποιός διαφορά της δημοκρατίας ενώ οι εκλογές η ειδοποιός διαφορά της ολιγαρχίας" - Αριστοτέλης

Ανέκυψε μία ενδιαφέρουσα αντιπαράθεση σχετικώς με το απόσπασμα από τα Πολιτικά του Αριστοτέλους όπου κάποιοι δημοκράτες το αναφέρουν για να ισχυριστούν ότι η ψήφος είναι ολιγαρχικός θεσμός, ενώ η κλήρωση δημοκρατικός. Άρα δεν πρέπει να αποκαλούμε δημοκρατικό το σημερινό πολίτευμα.

Εις ό,τι αφορά το συγκεριμένο απόσπασμα από τα Πολιτικά του Αριστοτέλους βιβλίο 4ο, 1295b 7, έχει αποσπαστεί από το ιστορικό του πλαίσιο προκειμένου να ταυτιστεί η σημερινή δημοκρατία με την ολιγαρχία της αρχαίας εποχής.

Η αιρετότητα των ολιγαρχικών αρχόντων στην Αρχαία Ελλάδα σε καμμία περίπτωση δεν προσομοίαζε την σημερινή αιρετότητα δια της καθολικής ψήφου. Αιρετότητα αρχόντων υπήρχε και στην πόλη-κράτος της Βενετίας με τους Δόγηδες, αλλά μεταξύ κλειστού κύκλου επιφανών πολιτών.

Η καθολική, άμεση, ίση, και μυστική ψήφος, χωρίς περιουσιακά κριτήρια, είναι de facto δημοκρατική αντίληψη.

Καθολική ψήφος, άρα χωρίς ολιγαρχικούς αποκλεισμούς, και περιουσιακά κριτήρια όπως στην Αρχαία Ελλάδα.

Η τυραννία της πλειοψηφίας οδηγεί στην δικτατορία της μετριοκρατίας, ήτις εκπίπτει στην δικτατορία των ηλιθίων

Τα δημοκρατικά επαναστατικά συντάγματα και οι αντίστοιχες διακηρύξεις ανεξαρτησίας ξεκινούν με την φράση, «όλοι οι άνθρωποι γεννώνται ίσοι με αναπαλλοτρίωτα δικαιώματα», τα οποία λαμβάνουν είτε από την Φύση, είτε από τον Θεό.

Σκοπός της συγκεκριμένης διατυπώσεως είναι να αποφευχθεί η απόδοση δικαιωμάτων στους πολίτες από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, ήτοι να μην εξαρτώνται τα δικαιώματα των πολιτών από τις διαθέσεις των κυβερνήσεων.

Αλλά το πρώτο δομικό ελάττωμα των δημοκρατικών συνταγμάτων είναι ότι δεν ξεκαθαρίζουν αν η Φύση ή ο Θεός επιτάσσει αναπόφευκτες υποχρεώσεις, καθότι δεν υφίστανται δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις. 

Το δεύτερο δομικό ελάττωμα της δημοκρατικής συνταγματικής τάξεως είναι ότι αρνείται την φυσική διαφοροποίηση που αναπτύσσεται σε κάθε κοινωνία μεταξύ πολιτών. Οι άνθρωποι εκ γεννετής έχουν διαφορετικές ικανότητες, και καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής των θα συνεχίσουν να διαφοροποιούνται.

Η δημοκρατία εξισώνει τους πολίτες, παρέχουσα ίσα δικαιώματα σε άτομα με άνισες ευθύνες, άνισες υποχρεώσεις, και άνισες ικανότητες. 

Τί σημαίνει οργάνωση του στρατού

Αν ετίθετο σήμερα στην Ελληνική κοινή γνώμη το ερώτημα, «τί σημαίνει οργάνωση του στρατού;», ίσως ο περισσότερος κόσμος να συναρτούσε την απάντησή του με την ικανότητα γενικής επιστρατεύσεως, επηρεαζόμενος από τις εικόνες που βλέπει στις κινηματογραφικές ταινίες και στα ντοκυμανταίρ.  

Η οργανωτική ικανότητα αποτελεί ένα άϋλο αγαθό, κολοσιαίας σημασίας. Χωρίς αυτό το αγαθό δεν είναι δυνατόν να υπάρξει επιτυχής κινητοποίηση και διεξαγωγή πολέμου.  Αλλά δεν αρκεί η ικανότητα γενικής επιστρατεύσεως. Για να εκτιμήσουμε σωστά την οργανωτική ικανότητα του στρατεύματος οφείλουμε να λάβουμε υπ’ όψιν περισσότερες παραμέτρους.

Οι Γάλλοι δημοκράτες το 1789, όταν συγκρούονται με τους μοναρχικούς επαγγελματικούς στρατούς, καταφέρνουν να τους νικήσουν διότι για πρώτη φορά εφαρμόζουν επιτυχώς την καθολική επιστράτευση. Οι Κινέζοι κομμουνιστές εκπλήσσουν τους Κινέζους εθνικιστές διότι εφαρμόζουν τον παρατεταμένο λαϊκό πόλεμο. Σήμερα οι τζιχαντιστές καταφέρνουν να αντιπαρατίθενται επιτυχώς με τους δυτικούς στρατούς διότι εφαρμόζουν πόλεμο 4^ης γενεάς σε παγκόσμια κλίμακα χρησιμοποιώντας την οργανωτική διάρθωση του δικτύου.

Επομένως έχει μεγάλη σημασία για την εκτίμηση της οργανώσεως του στρατού, το επίπεδο οργανωτικής ετοιμότητος του Λαού.

Ήτοι, πόσες στρατιωτικές ασκήσεις έχει κάνει ο Λαός μέσα σε ένα έτος; Ασκείται στην παλλαϊκή άμυνα;

Στρατηγικά προβλήματα Ελληνισμού

Μόλις τελείωσα την μελέτη του βιβλίου «Η τέταρτη πολιτική θεωρία» του Ρώσου καθηγητού Alexander Dugin.

Η βιβλιοκριτική μου δεν θα εστιάσει τόσο στο πού διαφωνώ και πού συμφωνώ, όσο στο πώς πρέπει να είναι ο σύγχρονος Έλλην διανοούμενος. 

Εν τάχει για το βιβλίο θα πώ ότι ο A. Dugin δεν με πείθει για τις αγνές του προθέσεις. Ισχυρίζεται ότι πρέπει όλα τα ιδεολογικά κινήματα (αναρχισμός, κομμουνισμός, φασισμός, εθνικομπολσεβικισμός, χριστιανισμός, ισλαμισμός, βουδδισμός, ιουδαϊσμός, ινδουισμός, κ.α.), να ενωθούν εναντίον του φιλελευθερισμού προκειμένου να συντρίψουμε την παγκοσμιοποίηση που θέλουν να επιβάλλουν οι ΗΠΑ. 

Οι επιφυλάξεις μου έγκεινται στο ότι πίσω από την αγωνία του κατά της δυτικής παγκοσμιοποιήσεως και του ευρωατλαντισμού, θέλει την δημιουργία ενός ευρασιατικού πόλου με επίκεντρο την Ρωσσία, η οποία θα εξελιχθεί σε ηγεμονική δύναμη στην θέση των ΗΠΑ.

Μας καλεί να παλέψουμε εναντίον των ΗΠΑ αλλά είναι φανερό ότι ο σεβασμός που δείχνει στο βιβλίο του για τις ιδεολογικές αντιλήψεις άλλων κινημάτων έχει να κάνει περισσότερο με την παρούσα Ρωσική αδυναμία να αναχαιτίσει την αμερικανική υπερδύναμη και τον παγκοσμιοποιημένο φιλελευθερισμό, παρά με ειλικρινή διάθεση ανοχής διαφορετικών απόψεων. Η φανατική του προσήλωση υπέρ του βυζαντίου και της ορθοδοξίας προδιαθέτουν για το αντίθετο από τα λεγόμενά του. 

Τα Σκόπια είναι όντως Μακεδονία. Είναι η υπόδουλος Βόρειος Μακεδονία μας

"Ο μακαρίτης ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε προβλέψει τη δεκαετία του ’90 ότι σε δέκα χρόνια δεν θυμάται κανένας το πρόβλημα που δημιούργησαν οι Σκοπιανοί με την ανεδαφική και απαράδεκτη επιμονή τους ότι είναι «Μακεδόνες». Στην πραγματικότητα δεν είναι, καθαροί Σλάβοι είναι, και θα συνεχίσουν να είναι όσα αγάλματα και αν κτίσουν του Μεγάλου Αλεξάνδρου."

Τάδε έφη ο "μέγας" ανθρωπολόγος και εθνολόγος Μιχάλης Ιγνατίου. Απεφάνθη ότι στα Σκόπια οι "ψευτομακεδόνες είναι Σλάβοι". Η περίπτωση ένα μεγάλο ποσοστό να είναι εκσλαβισμένοι Μακεδόνες, δεν περνά από το μυαλό του. 

Ως γνωστόν στο ρωμέικο ψευτοκρατίδιο, σε σύνθετα και πολύπλοκα ζητήματα όπως το Σκοπιανό, υπάρχουν μόνον δύο απόψεις. Απαγορεύεται να υφίστανται τρεις, τέσσερις, πέντε ή και περισσότερες οπτικές γωνίες:

Τα Σκόπια δεν είναι Μακεδονία, διότι έτσι το θέλουν οι ελληνόφωνοι και αμόρφωτοι ρωμιοί. Ή τα Σκόπια είναι Μακεδονία, διότι έτσι το θέλουν οι ελληνόφωνοι μειοδότες που συνέπλεαν με τις επεκτατικές βλέψεις των Σλάβων.