Πολιτική συλλογικής βίας

Ξανά στο μείζον ερώτημα των καιρών: πότε θα εξεγερθεί ο Λαός;

Απάντηση: Ας ξεκινήσουμε από το πώς θα εξεγερθεί ο Λαός. Μέχρι στιγμής έχουν εμφανιστεί πολλές αναρχοαριστερές οργανώσεις οι οποίες ακολουθούν την τακτική της 17 Νοέμβρη(μικρές συνωμοτικές ομάδες), η οποία εντάσσεται στην ατομική βία και στην λογική της πρωτοπορείας. 

Είμαι υπέρ της επαναστατικής πρωτοπορείας, με μία βασική διαφορά. Η πρωτοπορεία να μην αποκόπτεται από τον κύριο όγκο των λαϊκών δυνάμεων, και ταυτοχρόνως να διδάσκει την τέχνη της Επαναστάσεως στον πολιτικώς καθυστερημένο Λαό.  

Οι μικρές συνωμοτικές ομάδες είτε απαξιούν, είτε αγνοούν, είτε αδιαφορούν στο να διδάξουν τον Λαό την πολιτική της συλλογικής βίας. 

Όταν αντιμετωπίζεις μία καθημερινή γενοκτονία, δεν μπορείς να την αναχαιτίσεις με σποραδικά κτυπήματα κάθε 9-10 μήνες, όπως κάνουν οι συνωμοτικές επαναστατικές οργανώσεις. Η πολιτική της συλλογικής βίας(ήτοι επανάσταση) απαιτεί καθημερινή διδασκαλία του Λαού και καθημερινή εξάσκηση.

Πριν ασκήσουμε φυσική βία κατά του κατοχικού καθεστώτος, πρώτα πρέπει να μάθουμε να επιτιθέμεθα με αγριότητα στις ιδέες, στα συναισθήματα, και στα ηθικά πρότυπα του εχθρού. Στις αξίες του. Στα ένστικτά του. Πρέπει να επανανοημαδοτήσουμε τα οράματά του. Να μάθουμε να λεηλατούμε τις συνειρμικές του αποθήκες. Να απαλλοτριώνουμε και να διαστρεβλώνουμε τις λέξεις και τις έννοιες που χρησιμοποιεί το κατοχικό καθεστώς. Να γελοιοποιούμε τα πρόσωπα του καθεστώτος. Να εξευτελίζουμε τους νεκρούς «εθνάρχες» που αγιοποιεί ο εχθρός. Να εξαπολύουμε διαρκώς συνθήματα που εμπνέουν αδιαλλαξία, απολυτότητα, διαχωρισμό, και φανατισμό. Να αποδυναμώνουμε τις ηθικές αντιστάσεις του εχθρού με καθημερινό ψυχολογικό πόλεμο.

«Γιατί εμμένετε στο ζήτημα της θρησκείας;», ρωτούν κάποιοι

Αναγνώστες διαφορετικών ιδεολογικών αποχρώσεων κατά καιρούς αναρωτούνται γιατί εμμένω τόσο πολύ στο ζήτημα της θρησκείας. Υπάρχουν δύο ειδών αναγνώστες, οι καλοπροαίρετοι οι οποίοι αγνοούν την σοβαρότητα του θρησκευτικού προβλήματος, και οι κακοπροαίρετοι.

Οι δεύτεροι είτε ενδιαφέρονται για την διατήρηση του θρησκευτικού μονοπωλίου από τον χριστιανισμό, είτε ως υλιστές ενδιαφέρονται κυρίως για την οικονομική παράμετρο της κρίσεως που ζούμε. Όλα τα άλλα προβλήματα τα θεωρούν άσχετα ή δευτερεύοντα.

Κατ’ αρχάς να υπενθυμίσω ότι η ΙΕΡ.Α.Κ.Σ. δεν είναι κόμμα κοινοβουλευτικού τύπου. Είναι κόμμα ταυτότητος, και μάλιστα θρησκευτικής ταυτότητος. Η πολιτική που ασκούμε, είναι πολιτική συλλογικής ταυτότητος. Η οικονομική παράμετρος της κρίσεως είναι απότοκος της πνευματικής καθιζήσεως του Ελληνικού Λαού.

Η πνευματική ένδεια προηγήθηκε της υλικής ένδειας. Πριν φτάσουν οι Έλληνες να ψάχνουν για τροφή στα σκουπίδια, κατανάλωναν επί καθημερινής βάσεως πνευματικά σκουπίδια από τους διεθνιστικούς οχετούς που βρίθουν στην Πατρίδα μας.

Τα άλλα κόμματα ασχολούνται κυρίως με τον οικονομισμό. Αναλόγως της ιδεολογικής τους αφετηρίας, μιλούν για περισσότερο ή λιγώτερο κράτος, για μισθολογικές αυξήσεις και αξιοπρεπείς συντάξεις, για το μνημόνιο, για περισσότερους ή λιγώτερους φόρους.

Η ΙΕΡ.Α.Κ.Σ., καίτοι δεν απαξιώνει τις υλιστικές ανάγκες του ανθρώπου, εστιάζει στην διανομή πνευματικής τροφής, στην καλλιέργεια των ενστίκτων συλλογικής επιβιώσεως, και στον πολιτισμικό εξοπλισμό του Λαού.

Εκτός από το ζήτημα του χριστιανικού σταυρού στην σημαία, πρέπει να τεθεί και ζήτημα εθνικού ύμνου

Είναι αδιανόητο ο εθνικός ύμνος των Ελλήνων να περιλαμβάνει αναφορές στον Μωϋση, τον Ααρών, και την Μαρία:

"Α, γιατί δεν έχω τώρα τη φωνή του Μωυσή;
Μεγαλόφωνα την ώρα οπού εσβιούντο οι μισητοί,
το Θεόν ευχαριστούσε στου πελάου τη λύσσα εμπρός,
και τα λόγια ηχολογούσε αναρίθμητος λαός.

Ακλουθάει την αρμονία η αδελφή του Ααρών,
η προφήτισσα Μαρία, μ' ένα τύμπανο τερπνόν
και πηδούν όλες οι κόρες με τσ' αγκάλες ανοικτές,
τραγουδώντας, ανθοφόρες, με τα τύμπανα κι εκειές."

Διονύσιος Σολωμός

Βίοι Παράλληλοι: ευρωπαϊκή «ένωση» και βυζάντιο

Οι ηγέται αποδεικνύουν τας ικανότητάς των εφ’ όσον διαθέτουν οξύτητα ενοράσεως και δι’ αυτής καθοδηγούν ασφαλώς το έθνος εν μέσω ομιχλωδών πολιτικών καταστάσεων. Άλλως, αποδεικνύονται επικίνδυνοι για την επιβίωση του έθνους. Άκρως επικίνδυνοι είναι ωρισμένοι ηγέτες των Ελλήνων σήμερα, οίτινες εθελοτυφλούν εμπρός στα διδάγματα της ιστορίας. Αρνούνται να στιγματίσουν την ομοιότητα μεταξύ βυζαντίου και ευρωπαϊκής «ενώσεως» τόσο σε πολιτικό όσο και σε πολιτιστικό επίπεδο. Αποχαυνωμένοι από τις Σειρήνες της ευρωπαϊκής «ενώσεως» εκλαμβάνουν κάθε λεκτική υπόσχεση των Βρυξελλών ως Θείο Νόμο γραμμένο πάνω σε ιερό λίθο.

Η σημερινή πολιτική κατάσταση εις την Ευρώπη προσομοιάζει εις την χρονική περίοδο +300 έως +400(Era Vulgaris), όπου διεπιστώθη σύντηξις μεταξύ της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της αιρέσεως των ναζωραίων.

Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία ως πολυεθνικό και πολυθρησκευτικό μόρφωμα αντιμετώπιζε προβλήματα συνοχής και φυγοκέντρων πολιτικών τάσεων. Προκειμένου να αποφύγει την διάσπαση συμμάχησε με ένα αντεθνικό οικουμενικό δόγμα. Στόχος ήτο όλοι οι υπήκοοι της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας να ομογενοποιηθούν. Να καταργηθεί κάθε διαφορά μεταξύ των. Να γίνουν όλοι δούλοι του εσταυρωμένου ψευδοθεού των ναζωραίων. Κατ' αυτόν τον τρόπο θα ησθάνοντο όλοι ναζωραίοι, ουχί Έλληνες, γερμανοί, γαλάται, ισπανοί, σύριοι.     

Ως γνωστόν ηκολούθησαν αμέτρητες σφαγές προκειμένου να υποταχθούν όλοι στην θέληση των βυζαντινών αυτοκρατόρων. Σκοπός των σφαγών ήτο να επιτευχθεί ενότης θεολογικού και πολιτικού δόγματος. Μία αυτοκρατορία, είς αυτοκράτωρ, είς θεός, μία θρησκεία.

Για ένα χρονικό διάστημα το βυζαντινό έκτρωμα κατάφερε να εθνοκτονήσει τους λαούς αλλά στο τέλος κατέρρευσε. Ήτο αδύνατον οι βυζαντινοί ευνούχοι να καθυποτάξουν εκατοντάδες λαούς με διαφορετικές πολιτιστικές καταβολές.

Πώς και γιατί διχάζει ο χριστιανισμός την Ελλάδα

Επιτέλους μετά από πολλές δεκαετίες κοινωνικών αγώνων επανέρχεται στην επιφάνεια το ζήτημα Ελληνισμού-χριστιανισμού αλλά αυτή την φορά με πολιτική χροιά, λόγω ότι εμφανίζονται πολιτικοί σχηματισμοί όπως η ΙΕΡ.ΑΚ.Σ. με αμιγώς Ελληνική ιδεολογία.

Η πρώτη αντίδραση κάποιων χριστιανών είναι τα γνωστά σοφίσματα: «Μην διχαστούμε τώρα, ενότητα, η Πατρίδα προηγείται, έχουμε τόσους εχθρούς να αντιμετωπίσουμε, θα τα βρούμε αργότερα».

Αυτή η δέσμη σοφισμάτων εμφανίζεται συχνώς προκειμένου να αποφύγουν τα θεμελιώδη ερωτήματα: Ποιοί είμαστε; Ποιός είναι ο σκοπός μας;

Το ζήτημα περί του δήθεν διχασμού είναι αστείο και έχει απαντηθεί πολλάκις από τα γραπτά μου. Δεν υπήρξε ποτέ δίλημμα διχασμού Ελλήνων και χριστιανών διότι απλούστατα οι όροι Έλλην και χριστιανός είναι αμοιβαίως αποκλειόμενοι.

Υπάρχει ζήτημα διαχωρισμού Ελληνισμού και χριστιανισμού, διότι ο χριστιανισμός προσπαθεί να υποτάξει τον Ελληνισμό στον ιουδαϊσμό. Επομένως είναι αστείο να ισχυρίζεται κάποιος ότι κινδυνεύουμε ως χώρα αν διχαστούμε από τους εβραίους, ή αν διαχωριστούμε από τον ιουδαϊκό τρόπο σκέψεως.

Αντιθέτως ο πλήρης διαχωρισμός και το οριστικό διαζύγιο μεταξύ Ελληνισμού και χριστιανισμού θα ενώσει το Έθνος μας με τις Πατρώες Παραδόσεις. Θα το ενισχύσει βιολογικώς και πολιτισμικώς.

Το Ελληνικό Έθνος για να επιβιώσει πρέπει να στηρίζεται στην Ελληνική Θρησκεία και στην Ελληνική Φυλή.

Η ΙΕΡ.Α.Κ.Σ. θεωρεί τον Ελληνισμό ως ενιαίο, μοναδικό, και αδιαίρετο σύστημα αξιών

Ο μισελληνισμός είναι μία διαχρονική κοινωνική αρρώστια που μεταλλάσσεται από το θρησκευτικό πεδίο στο φυλετικό, από το ιστορικό στο οικονομικό, από το πολιτισμικό στο εθνικό, από το στρατιωτικό στο πολιτικό πεδίο.  

Το εγκληματικό λάθος που κάνουν αρκετοί Έλληνες όταν χάνουν την μάχη σε ένα πεδίο είναι να επικεντρώνουν την αντίστασή τους στα υπόλοιπα πεδία, και να θεωρούν ότι αυτό που χάθηκε δεν πρέπει να ανακτηθεί «προκειμένου να μην διχαστούμε».

Αποτέλεσμα, ο Ελληνισμός ακρωτηριάζεται σταδιακώς επειδή ο Έλλην στο θρήσκευμα που κατήντησε χριστιανός, αδιαφορεί για το θρησκευτικό πεδίο πολέμου. Ύστερα όμως ο εχθρός ξεκινά την επίθεση στο φυλετικό πεδίο πολέμου εναντίον του Ελληνισμού. 

Όσοι δεν διαθέτουν εθνική και ιστορική συνείδηση αφού θεωρούν χαμένη την μάχη στο θρησκευτικό πεδίο, εκτοξεύουν την ανοησία «ας μην διχαστούμε τώρα σε χριστιανούς και πολυθεϊστές, έχουμε άλλες προτεραιότητες να αντιμετωπίσουμε».

Μετά όταν χάσουν την μάχη και στο φυλετικό πεδίο, λένε, «ας μην είμαστε ρατσιστές, και οι μετέχοντες της Ελληνικής παιδείας είναι Έλληνες».

Όταν χάσουν την μάχη και στο οικονομικό πεδίο, λένε, «δεν έχει σημασία τί νόμισμα έχουμε, ευρώ ή δραχμή είναι αδιάφορο, αυτό που μετρά είναι η παραγωγή».

Είναι καιρός να ανοίξει η συζήτηση για την αλλαγή του Εθνικού συμβόλου

Όταν ένα Έθνος θέλει να σταθεί γερά στα πόδια του το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να εξοβελίσει οποιοδήποτε ξένο σώμα έχει εισβάλλει στον οργανισμό του. Το ξένο σώμα λειτουργεί ως παράσιτο που αναπαράγεται απορροφώντας τους χυμούς του έθνους, καταστρέφοντας την ζωτικότητα του εθνικού οργανισμού. 

Το Ελληνικό Έθνος πρέπει να αντλεί στοιχεία από τις ρίζες του, τσακίζοντας ανηλεώς την επιμειξία και τον συγκρητισμό. 

Η σημαία που φέρει σήμερα το «Ελληνικό» κράτος ως εθνικό σύμβολο είναι αντίγραφο της Ανατολικής Εταιρείας των Ινδιών. Είναι μία παραλλαγή βρετανικής σημαίας η οποία εχρησιμοποιείτο όταν η Ινδία ήταν αποικία της Βρετανίας. 

Αλλάζει μόνον το χρώμα, από κόκκινο σε μπλέ. Ο σταυρός του «αγίου» Γεωργίου στο άνω αριστερό άκρο, οι λευκές ρίγες, το σχήμα, και οι αναλογίες είναι πανομοιότυπες.

(Για περισσότερες πληροφορίες για την σημαία της Ανατολικής Εταιρείας των Ινδιών ίδε http://flagspot.net/flags/gb-eic.html#flag).

Θέση της ΙΕΡ.Α.Κ.Σ. είναι η αλλαγή του εθνικού συμβόλου, διότι η Επανελλήνιση πρέπει να γίνει σε όλα τα πεδία. 

Αν πληρώναμε όλους τους φόρους, το ρωμέικο κράτος θα αύξανε ακόμη περισσότερο τους φόρους αντί να τους μείωνε

Το μεγαλύτερο ψεύδος που έχουν εκστομίσει οι φοροφαγάδες είναι ότι "αν πληρώναμε όλους τους φόρους μας, τότε το κράτος θα μείωνε τους φορολογικούς συντελεστές".

Πρόκειται για ψεύδος ολκής. Αν υπήρχαν τόσο ηλίθιοι Έλληνες, που θα πλήρωναν όλα τα χαράτσια που τους επιβάλλει το ρωμέικο μισελληνικό κράτος, αυτό θα αποτελούσε κίνητρο για να επιβληθούν νέοι φόροι. Θα ήταν το πράσινο φως για να ξεκινήσει η επιβολή νέων αναδρομικών χαρατσιών. Θα ήταν το έναυσμα για να ξεκινήσει νέο πάρτυ προσλήψεων ημετέρων στο δημόσιο.

Αν αυτό το πανάθλιο μισελληνικό κράτος διεπίστωνε ότι οι Έλληνες πληρώνουν όποιο χαράτσι τους επιβάλλει, θα θέσπιζε αμέσως νέα χαράτσια. Οι γραφειοκράτες θα ήταν ηλίθιοι να μειώσουν τους φορολογικούς συντελεστές βλέποντας να υφέρπει τέτοιος ραγιαδισμός.

Όταν αλλάξει το καθεστώς οι πραιτωριανοί θα πληρώσουν πολύ ακριβά τα καθημερινά εγκλήματά τους εις βάρος των βιοπαλαιστών

Λουκέτο σε γνωστό παλαιοπωλείο στην Ερμού, δεν έκοβε αποδείξεις: 

http://www.newsit.gr/ellada/Loyketo-se-gnosto-palaiopoleio-stin-Ermoy-Den-ekove-apodeikseis-pics-vid/739173

Μία μέρα, όταν γκρεμιστεί το παλαιό καθεστώς, οι πραιτωριανοί που σήμερα σφραγίζουν καταστήματα επειδή δεν κόβουν αποδείξεις οι βιοπαλαιστές, θα τους αφαιρεθεί η υπηκοότητα και η ιθαγένεια, και θα τιμωρηθούν με καταναγκαστικά έργα, και κατάσχεση όλης της κινητής και ακινήτου περιουσίας.

Υπηρετούν ένα μισελληνικό καθεστώς, το οποίο αφού έχει επιβάλλει δυσβάσταχτους φόρους, όσοι πολίτες προσπαθούν να επιβιώσουν αποκρύπτοντας τα εισοδήματά τους από την κρατική ληστοσυμμορία, τιμωρούνται από τους πραιτωριανούς με κλείσιμο των επιχειρήσεών τους.

Έχουν φέρει τον Έλληνα μπροστά στο δίλημμα ή να πεθάνει από την πείνα, ή να παρανομήσει για να επιβιώσει.

Όσα κρατικοδίαιτα γραφειοκρατικά παράσιτα κλείνουν επιχειρήσεις για φορολογικούς λόγους, πρέπει να κλειστούν σε στρατόπεδο εργασίας εφ' όρου ζωής, και να εργάζωνται καταναγκαστικώς μέχρι να πεθάνουν.

Πολύ καλώς έπραξε ο παλαιοπώλης και δεν έκοψε αποδείξεις.

Chickens coming home to roost

Κάποιοι διανοούμενοι επιπέδου ΔΟΛ, υπερασπιστές της ΕΕ και σφόδρα "αντιρατσιστές, αντιφασίστες, αντιναζί", τώρα τελευταία δέχονται μηνύσεις από τον Παναγιώτη Δημητρά, του γνωστού και ανενεργού "Παρατηρητηρίου", επειδή έγραψαν κάποια κριτικά κείμενα για το ισλάμ. Και διαμαρτύρονται.

Θεωρούν ότι δεν πρέπει να υποστούν τοιαύτη ταλαιπωρία. Και ζητούν την συμπαράστασή μας. Κάποιοι ακόμη πιό ανόητοι τούς συμπαρίστανται θεωρώντας ότι ο Π. Δημητράς είναι υπερβολικός.

Πάσχουν από τρικυμία εν κρανίω. Πρώτον, τους αντιρατσιστικούς νόμους, μας τους έφερε φυτευτούς η πολυαγαπημένη τους ΕΕ. Ας διαμαρτύροντο τότε, όχι τώρα.

Δεύτερον, τόσα χρόνια που αρκετοί εξ ημών φωνάζαμε κατά της λαθρομεταναστεύσεως, οι αρθρογράφοι του ΔΟΛ μας κατηγορούσαν για "φασισμό, ρατσισμό, ναζισμό" κλπ. Η κουτοπόνηρη αντίληψή τους τούς ωθεί να πιστεύουν ότι μόνον οι "φασίστες" πρέπει να διώκωνται με αντιρατσιστικούς νόμους, αλλά ποτέ όσες φεμινίστριες αγανακτούν κατά του μισογύνικου ισλάμ.